प्रेमरंजन

 माझ्या रसिकतेला लंपटता समजते,
शुभ्र राजहंसाला कावळा समजते,
पद्यात व्यक्त होतात मनोहर कल्पना,
त्या ओघात घडतात अजरामर रचना,
स्तुती सुमनांनी तिचे मोल शतपटींनी वाढते,
बावरलेल्या वेडीला कौतुक काय समजते,
स्तुती नावडण्यात तिचा नाइलाज असतो, तिच्या रागात दूरदृष्टीचा भाग असतो,
खऱ्या-खोट्या असंख्य मजनूंची भेट होत असते,
धोके टाळण्यासाठी पुरुषांना एकसमान लेखते,
कसे जमते तिला - क्षणात आकर्षित करणे,
उत्साहात बोलणे नि संमोहित करणे,
छोट्याशा संवादांनी ती जिवलग मैत्रीण भासते,
असले निष्कर्ष काढल्यानेच तर वाट लागते,
आनंदी राहण्याच्या छंदात तृप्त असते,
मनात खळबळ माजवून अलिप्त असते,
तिच्या भल्याखातर वेडेपणाचा माग सोडावा,
तिच्या स्वार्थीपणाचा अविचारी राग सोडावा,
तिची नाही ही बनवणाऱ्या ईश्वराची किमया,
अप्रतिम व्यक्तिमत्वे घडवतो लिलया,
निष्कर्ष इतकाच प्रेमाच्या स्वप्न रंजनात गुंगू नये,
कमकुवत हृद्यवाल्यांनी तिला भेटू नये,
... तिला भेटू नये

- कवी विद्यानुज